Zgrada Narodne skupštine – arhitektura države i simbol političke istorije

Zgrada je podignuta kao sedište najvišeg zakonodavnog tela, a njena izgradnja trajala je sa prekidima od 1907. do 1936. godine.

Arhitektonsko rešenje pripisuje se Jovanu Ilkiću, a završne radove realizovao je njegov sin Pavle Ilkić. Zgrada je projektovana u akademskom i neobaroknom stilu, sa monumentalnim ulazom, kupolom i bogato oblikovanom fasadom. Posebnu vizuelnu celinu čini skulpturalna grupa „Igrali se konji vrani“ vajara Tome Rosandića, postavljena ispred glavnog ulaza.

Unutrašnjost zgrade odlikuje se reprezentativnim enterijerom, sa svečanim stepeništima, salama za sednice, umetničkim delima i dekorativnim elementima koji odražavaju državnu i institucionalnu funkciju objekta. Tokom istorije, zgrada je bila sedište različitih skupština – Kraljevine Jugoslavije, socijalističke Jugoslavije i savremene Republike Srbije.

U kontekstu kulturnog identiteta Beograda, zgrada Narodne skupštine predstavlja spoj arhitekture, politike i istorije. Kao simbol državnosti i javnog života, ona svedoči o političkim promenama, institucionalnom kontinuitetu i ulozi Beograda kao glavnog grada i centra odlučivanja.

 Projekat je finansiran iz budžeta Grada Beograda. Stavovi izneti u podržanom medijskom projektu nužno ne izražavaju stavove organa koji je dodelio sredstva.