Slavimo Svetog mučenika jasenovačkog Vukašina: Ovo je najvažnije da uradite danas
Vukašin Mandrapa, srpski seljak iz sela Klepci u Hercegovini, kanonizovan je 1998. godine za svetitelja, dobivši ime Sveti Novomučenik Vukašin Jasenovački koji se slavi na današnji dan - 29. maja.
Starca Vukašina je nakon svirepog mučenja januara 1943. godine zaklao ustaša Žile Friganović, koji je nakon tog čina poludeo.
Ono što ustaški koljač nikad nije mogao da zaboravi je taj nebeski mir na licu starca i smireni pogled zbog kojeg te noći više nikoga nije mogao da ubije iako je već zaklao preko hiljadu ljudi. A te reči "Samo ti, dijete, radi svoj posao" svaki put bi ga prekidale kad bi se iznova dohvatio kame.
Zabeleženo je da Vukašin uopšte nije bio starac već samo zreliji čovek, ali je bio već zarastao u prosedu bradu krijući se po šumama. Rodom je iz sela Klepci, na istočnoj obali Neretve, naspram Čapljine.
Pobijena mu je cela porodica, a njega su uhvatile ustaše i najpre je bio deportovan za Sarajevo, a odatle 1942. godine u "fabriku smrti" - ustaški logor Jasenovac.
Januara 1943. godine ustaše su organizovale takmičenje u klanju logoraša, mahom pravoslavnih Srba. Kladili su se ko će zaklati više ljudi, kao da su ovce.
Ono što se tada desilo, zabeležio je neuropsihijatar doktor Nedo Zec, koji je između ostalih zapisao i "ispovest" koljača koji je te noći ubio 1.100 ljudi, a poslednja žrtva mu je bio Starac Vukašin.
Običaji na današnji dan
Duhovna pouka današnjeg praznika počiva u onom neobjašnjivom, nebeskom miru kojim je Vukašin iz Klepaca odgovorio na nezamislivo zlo, zbog čega se u narodu veruje da je na ovaj dan najvažnije sačuvati unutrašnji spokoj i ne podleći gnevu.
Umesto odgovora na uvrede ili ulaženja u nepotrebne sukobe, danas se praktikuje hrišćansko trpljenje i dostojanstvo, jer se smatra da tišina i smirenost pred nepravdom poseduju veću snagu od bilo koje reči.
Pozivajući se na svetiteljev zavet, ovaj dan nas opominje da se istinska pobeda nad zlom ostvaruje kroz čestitost, rad i odbijanje da postanemo ogledalo tuđe agresije, čime se čuva obraz i nasleđe onih koji su i u najtežim mukama ostali nepokolebljivi u svojoj veri.
