HUMANOST KOJA I DALJE CVETA: Karta više za "Baštu sljezove boje"
Pozorište ponekad ima moć da učini više od umetnosti – da pokrene solidarnost.
Upravo takvu misiju nosi monodrama "Bašta sljezove boje", koja se i tokom marta izvodila na sceni Fondacije Mozzart na Dorćolu. Od prve odigrane predstave u teatru humanosti, sva dosadašnja izvođenja imala su isti humanitarni karakter, a sredstva su bila namenjena Fondaciji NORBS Plus koja pomaže obolelima od retkih bolesti, čime je ova scenska priča dobila i duboku društvenu dimenziju.
Premijera monodrame, prve u produkciji Fondacije Mozzart, održana je u februaru. Predstavu je režirao jedan od najznačajnijih domaćih reditelja Egon Savin. Na sceni lik velikog pisca Branka Ćopića oživljava glumac Nebojša Milovanović, koji publiku vodi kroz svet sećanja, detinjstva i toplih, pomalo setnih priča po kojima je Ćopićeva književnost ostala prepoznatljiva. U devedeset minuta Milovanovićeve glumačke bravure stala je sva seta i toplina Ćopićevih priča o detinjstvu, zavičaju i ljudima koji ostaju zauvek sa nama. A stalo je i mnogo emocija, nostalgije, suza, humanosti i 566.500 dinara prikupljenih za pomoć Fondaciji NORBS Plus.
- Samim izborom ovog velikog Ćopićevog dela otvorili smo mogućnost da se sa scene čuje reč ovog velikana, sve ostalo će biti na dar i na slobodu doživljaja kod publike. Jedna od poruka naše predstave jeste nada da je lepši svet moguć. Uprkos vremenu koje je često surovo u odnosu na naše snove, senzibilitete, na naše ideale, ova monodrama je svedočenje da se naš svet koji je satkan od radosti, iskričavosti i razigranosti, ne može uništiti - poručuje Milovanović.
Tokom martovskih izvođenja predstavu su u teatru humanosti pogledali i beogradski gimnazijalci, koji su imali priliku da književno delo dožive na sceni, u živom i emotivnom tumačenju. "Bašta sljezove boje", prva predstava u produkciji Fondacije Mozzart, započela je i svoj put van Beograda. Predstava je nedavno gostovala u Rumi, gde je dočekana sa velikim interesovanjem publike, dok je naredno gostovanje planirano tokom aprila u Čačku.
Između topline Dorćola i novih pozorišnih susreta širom Srbije, ova monodrama nastavlja da širi Ćopićevu baštu – onu u kojoj, uprkos vremenu, i dalje cveta sljez i podseća koliko su empatija i sećanje važni.
