Ičkova kuća: istorijsko svedočanstvo starog Zemuna
Ičkova kuća je jedna od najstarijih sačuvanih građevina u Beogradu, smeštena u starom jezgru Zemuna, i predstavlja značajan kulturno-istorijski spomenik.
Podignuta je 1793. godine kao reprezentativna gradska kuća u stilu klasicizma i kroz vekove ostala svedok urbanog razvoja ovog dela grada.
Zgrada se sastoji od podruma, prizemlja i sprata pod visokim mansardnim krovom. Njena dvostruka namena jasno se očitavala u prvobitnoj funkciji: prizemlje je služilo kao kafana „Kraljević Marko“, mesto susreta i razgovora, dok je sprat bio rezidencijalni prostor namenjen stanovanju. Kuća je tokom vremena prepravljana, ali je zadržala osnovne arhitektonske karakteristike građevine tipične za kasni osamnaesti vek.
Naziv „Ičkova kuća“ potiče od imena Petra Ička, značajne istorijske ličnosti koja je u njoj boravila od 1802. do 1803. godine. Petar Ičko bio je trgovac i diplomat, poznat po ulozi konzula i posrednika među trgovcima iz Zemuna i drugih gradova, kao i po angažovanju u pripremama za Prvi srpski ustanak. Ičkovo prisustvo u Zemunu i boravak u ovoj kući učinili su je simbolom vremena neposredno pre velikih društvenih i političkih promena koje su usledile početkom 19. veka.
Kroz vekove Ičkova kuća je doživela različite faze upotrebe i adaptacije, uključujući potpunu revitalizaciju tokom osamdesetih godina 20. veka. Danas zgrada predstavlja primer urbane građevine iz perioda kasne Osmanske imperije i ranog habsburškog uticaja u ovom delu Beograda.
Njena arhitektura i istorijski kontekst čine Ičkovu kuću važnim svedočanstvom i nezaobilaznom tačkom za razumevanje kulturnog identiteta Zemuna i šire beogradske sredine, gde se susreću istorija, trgovina i diplomatske veze prošlih vremena.
Projekat je finansiran iz budžeta Grada Beograda. Stavovi izneti u podržanom medijskom projektu nužno ne izražavaju stavove organa koji je dodelio sredstva.
