Sveta velikomučenica Marina: Mučili su je zbog vere, a danas joj se hiljade ljudi obraća - veruje se da jedna stvar nikako ne sme da se radi, a moć Ognjene Marije spasava i od najvećih muka

Jedan od najpoštovanijih praznika u Srpskoj pravoslavnoj crkvi, posvećen Svetoj velikomučenici Marini, u narodu poznatoj kao Ognjena Marija, obeležava se 30. jula. Njeno ime vekovima se vezuje za zaštitu od požara, groma, oluja i drugih velikih nevolja, pa ovaj dan prati posebno poštovanje i brojni običaji koji su sačuvani do danas.

Prema hrišćanskom predanju, Sveta Marina živela je krajem trećeg i početkom četvrtog veka u Antiohiji Pisidijskoj. Ostala je bez majke kao dete, a otac, neznabožački sveštenik, odbacio ju je kada je saznao da je prihvatila hrišćanstvo. Marina je odbila da se odrekne svoje vere, zbog čega je izvedena pred rimskog upravnika Olibrija.

Pošto nije pristala da prinese žrtvu paganskim bogovima niti da se uda za upravnika, bila je izložena teškim mučenjima. Predanje kaže da je prebijana, spaljivana bakljama, bacana u tamnicu i podvrgnuta brojnim torturama, ali je ostala nepokolebljiva u veri. Na kraju je pogubljena odsecanjem glave, oko 304. godine, za vreme progona hrišćana pod carem Dioklecijanom.

Žitije Svete Marine beleži i događaje koje vernici smatraju čudesnim. Najpoznatije predanje govori da joj se u tamnici ukazao demon u obliku zmaja koji je pokušao da je zastraši. Marina ga je, prema predanju, pobedila silom krsta i molitve, zbog čega se smatra zaštitnicom od zlih sila, iskušenja i strahova.

Mnogi vernici svedoče da su joj se molitvama obraćali u trenucima bolesti, velikih životnih iskušenja i opasnosti, verujući da njeno zastupništvo donosi utehu, snagu i isceljenje. Zbog toga su joj podignuti brojni hramovi širom Srbije i pravoslavnog sveta, a njen praznik svake godine okuplja veliki broj vernika.

U narodu je ovaj praznik poznat kao Ognjena Marija, jer se verovalo da svetiteljka kažnjava nepoštovanje vatrom, gromovima i požarima. Zato su naši preci na ovaj dan izbegavali teške fizičke poslove, posebno rad u polju, košenje, žetvu, seču drveta, kao i sve poslove koji uključuju paljenje vatre. Smatralo se da bi nepoštovanje praznika moglo doneti nevreme, grad ili požar.

Posebno se vodilo računa da se ne započinju veliki poslovi, dok su domaćice nastojale da najvažnije kućne obaveze završe ranije. Dan je bio posvećen molitvi, odlasku u crkvu i okupljanju porodice.

Iako su mnoga narodna verovanja nastala kroz vekove i nisu deo zvaničnog crkvenog učenja, Srpska pravoslavna Crkva poziva vernike da praznik provedu u molitvi, zahvalnosti Bogu i sećanju na hrabrost Svete velikomučenice Marine, koja je svojim životom ostavila primer nepokolebljive vere, istrajnosti i žrtve.

Srbija Danas