Protojereja Stefana Minu mučili ispred crkve: Jeziva sudbina najpoznatijeg kineskog pravoslavnog sveštenika
Sveštenik Kineske pravoslavne crkve pretrpeo brutalna mučenja tokom „kulturne revolucije“, a vernici ga i danas pamte kao simbol nepokolebljive vere
Protojerej Stefan U Čžicjuan, u krštenju Stefan Dometijevič Min, ostao je upamćen kao jedan od najvernijih i najstradalnijih sveštenika Kineske pravoslavne crkve. Njegova životna priča, obeležena molitvom, služenjem i strašnim mučeništvom, i danas izaziva duboko poštovanje među pravoslavnim vernicima širom sveta.
Rođen je 28. januara 1925. godine u Pekingu, u okviru Ruske duhovne misije, gde je odrastao u duhu pravoslavne vere. Još u mladosti pokazivao je veliku ljubav prema bogosluženju i crkvenom životu, pa je služio kao čtec u hramu svetih apostola Petra i Pavla u Hongkongu. Pored bogoslovlja, bio je darovit i za crkveno pojanje, zbog čega je savladao i službu crkvenog regenta.
Put od đakona do jednog od najpoštovanijih pravoslavnih sveštenika u Kini
Njegova predanost veri dovela ga je do svešteničke službe. Dana 17. avgusta 1947. godine rukopoložen je u čin đakona u Inokentijevskoj krstovoj crkvi u Pekingu. Nakon toga postavljen je da služi u Uspenskom saboru Ruske duhovne misije u Pekingu, gde je ubrzo primio i sveštenički čin, a potom bio uzdignut u dostojanstvo protojereja.
Najveći deo svog života proveo je u Harbinu, kao poslednji nastojatelj Aleksejevskog hrama u Modjagouu. Vernici su ga opisivali kao tihog, smirenog i požrtvovanog duhovnika koji je narod hrabrio i ukrepljivao verom čak i u najtežim istorijskim okolnostima.
Početak progona tokom "kulturne revolucije"
Dolaskom „kulturne revolucije“ u Kini počela su masovna stradanja hrišćana i pravoslavnog sveštenstva. Protojerej Stefan bio je uhapšen i tri godine je proveo u zatočeništvu, gde je bio izložen gladi, poniženjima i teškim mučenjima.
Uprkos svemu što je preživljavao, nije se odrekao Hrista niti svoje vere. Njegova istrajnost postala je simbol duhovne snage i vernosti pravoslavlju u vreme brutalnih progona.
Jezivo javno mučenje ispred hrama
Pred kraj života protojerej Stefan pretrpeo je jedno od najstrašnijih mučenja. Njegovi progonitelji postavili su sto ispred crkve i po njemu rasuli oštar šljunak, primoravajući ga da kleči pred okupljenima.
Obukli su ga u rugobnu odeću, na glavu mu stavili kapu napunjenu metalnim strugotinama, dok su mu lice premazali čađom. Dva dana su ga brutalno tukli drvenim maljem po glavi i metalnim šipkama po ramenima, rugajući se njegovom svešteničkom krstu i veri koju je ispovedao.
Teško povređen i gotovo bez svesti, protojerej Stefan prebačen je u zatvorsku bolnicu. Ipak, vlasti su ga ubrzo potom osudile na smrt.
Streljan u zatvoru, ali ostao simbol vere i istrajnosti
Protojerej Stefan ubijen je 17. maja 1970. godine u zatvoru, a njegovo telo sahranjeno je na pravoslavnom groblju Sankešu kod Harbina.
Njegovo stradanje ostalo je snažno svedočanstvo vere, istrajnosti i duhovne snage. Među pravoslavnim vernicima i danas se pominje kao primer čoveka koji ni pod najstrašnijim mukama nije napustio Hrista niti pogazio svoje svešteničko dostojanstvo.
Priča o protojereju Stefanu i danas podseća da vera može biti jača od straha, progona i svakog zemaljskog stradanja.
