Prvi srpski zakonodavac: Kako je Sveti Sava utemeljio pravni poredak
Sveti Sava (1174–1236), prvi arhiepiskop autokefalne Srpske pravoslavne crkve i prosvetitelj, smatra se i prvim zakonodavcem srednjovekovne Srbije.
Njegov najvažniji doprinos srpskom zakonodavstvu ogleda se u sastavljanju Zakonopravila – sveobuhvatnog pravnog i crkvenog kodeksa koji je ujedinio crkvene kanone i svetovne zakone, prilagođene potrebama mladene srpske države.
Do Save, pravni sistemi na prostoru Srbije bili su fragmentirani i zasnivani uglavnom na običajnom pravu i nasleđenim pravnim tradicijama iz Vizantije i Zapadne Evrope. Sveti Sava je prepoznao potrebu da se pravni poredak uspostavi i standardizuje kako bi država i crkva imale jasne i jedinstvene norme.
Zakonopravilo, nastalo oko 1219. godine, objedinjavalo je pravila za crkveni život, sudsku praksu i društvene odnose, što je omogućilo pravnu sigurnost i institucionalnu stabilnost. Time je Sava postavio temelje pravne države u Srbiji, u kojoj se zakon poštuje kao osnovni garant reda i pravde.
Osim što je Zakonopravilo bio pravni akt, ono je imalo i moralnu dimenziju, jer je sadržavalo hrišćanske norme koje su uređivale ponašanje pojedinaca i zajednice. Sveti Sava je tako postavio visoke standarde pravde koji su integrisali zakon i etiku.
Uloga Svetog Save kao zakonodavca prevazilazi tehničku pravnu funkciju; on je, kroz Zakonopravilo, definisao i duhovni i društveni okvir srpskog srednjovekovnog društva, utemeljujući autokefalnost crkve i državnu samostalnost.
Stoga se Sveti Sava smatra prvim srpskim zakonodavcem čiji su zakoni uticali na razvoj srpskog pravnog sistema i ostavili trajni pečat u istoriji Srbije.
Projekat je finansiran od strane Minsitarstva informisanja i telekomunikacija. Stavovi izneti u podržanom medijskom projektu nužno ne izražavaju stavove organa koji je dodelio sredstva.
