U padu aviona poginulo 228 ljudi, Apelacioni sud prelomio: Aviokompanija i čuveni proizvođač aviona su krivi, a evo i zašto

Apelacioni sud u Parizu zaključio je da su aviokompanija i proizvođač aviona „isključivo i u potpunosti odgovorni“ za nesreću u kojoj se let AF447 na relaciji Rio de Žaneiro – Pariz srušio u Atlantski okean. Putnički avion izgubio je uzgon tokom oluje i pao u okean, pri čemu su poginuli svi putnici i članovi posade.

Sud je aviokompaniju i proizvođača aviona prethodno oslobodio odgovornosti u aprilu 2023. godine, ali su juče proglašeni krivima nakon osmonedeljnog suđenja. I Air France i Airbus više puta su odbacili optužbe.

Izrečena maksimalna novčana kazna

U nesreći je poginulo svih 12 članova posade i 216 putnika nakon što se avion srušio u more sa visine od 11.580 metara, što ovu tragediju čini najsmrtonosnijom nesrećom u istoriji francuskog vazduhoplovstva.

Olupina je pronađena nakon dugotrajne potrage na području od 10.000 kvadratnih kilometara okeanskog dna. Crna kutija pronađena je tek 2011. godine, nakon višemesečne potrage u dubokom moru.

Članovi porodica nekih od poginulih putnika, uglavnom državljana Francuske, Brazila i Nemačke, okupili su se juče kako bi čuli presudu. Air Franceu i Airbusu naloženo je da plate maksimalnu kaznu od po 225.000 evra, ali su neke porodice žrtava kritikovali iznos kazne, nazvavši ga simboličnim.

Danijel Lami, predsednica udruženja porodica žrtava leta AF447, koja je u nesreći izgubila sina, pozdravila je presudu i rekla da pravosudni sistem „konačno uzima u obzir bol porodica suočenih sa kolektivnom tragedijom nepodnošljive brutalnosti“.

Mnoga tela bila su vezana pojasevima za sedišta

Presuda bi mogla ozbiljno da naruši ugled Air Francea i Airbusa. Tokom završnih reči u novembru, zamenici tužioca ocenili su ponašanje optuženih kao „neprihvatljivo“, optužujući ih da „govore besmislice i izmišljaju argumente“.

Nesreća je dovela do složene operacije potrage i spasavanja u udaljenom delu Atlantskog okeana, više od 1.100 kilometara od obale Južne Amerike. Tokom početne potrage francuska vlada bila je zadužena za istragu nesreće, dok su brazilske snage vodile operaciju izvlačenja tela.

U prvih 26 dana potrage pronađeno je 51 telo, a mnoga su još bila vezana sigurnosnim pojasevima za sedišta.

Jedan član porodice ispričao je za BBC Brasil 2019. godine da je posmrtne ostatke svog sina mogao da sahrani tek više od dve godine nakon nesreće. Njegov sin, 40-godišnji inženjer Nelson Marinho Filho, zamalo je propustio let sa međunarodnog aerodroma Galeao u Rio de Žaneiru i bio je poslednja osoba koja se ukrcala u avion, prema rečima osoblja Air Francea.

Poginuo i hrvatski pomorac

Putnici su dolazili iz 33 različite zemlje, među njima 61 francuski državljanin, 58 Brazilaca, 26 Nemaca, dvoje Amerikanaca, petoro Britanaca i troje irskih državljana. Među britanskim putnicima bio je i 11-godišnji Aleksander Bjoroj iz Bristola, koji se preko Francuske vraćao u Veliku Britaniju nakon školskog raspusta provedenog u Brazilu.

Među poginulima bile su i tri Irkinje — Ejtni Vols iz okruga Daun, Džejn Dizi iz okruga Dablin i Ajsling Batler iz okruga Tipereri. Sve tri bile su lekarke i vraćale su se kući nakon odmora u Brazilu. U nesreći je poginuo i brazilski princ Pedro Luiz de Orleans e Bragança, star 26 godina. Poginuo je i 45-godišnji hrvatski pomorac Zoran Marković.

Od ukupno 216 putnika u avionu bilo je 126 muškaraca, 82 žene, sedmoro dece i jedna beba. Među 12 članova posade većina je bila iz Francuske, osim jednog Brazilca.

Podigli nos aviona umesto da su ga spustili

Francuski istražitelji zaključili su 2012. godine da je kombinacija tehničkog kvara na senzorima aviona i nesposobnosti pilota da pravilno reaguju na gubitak uzgona dovela do pada u okean.

Iako su pilote zbunili pogrešni podaci o brzini leta, tokom gubitka uzgona podigli su nos aviona umesto da su ga spustili. Nakon nesreće unapređena je obuka pilota, a senzori brzine su zamenjeni.

U saopštenju Air Francea objavljenom nakon nesreće navedeno je da je pilot imao više od 11.000 sati letačkog iskustva, uključujući 1.700 sati na istom tipu aviona. Avion je poslednji put prošao tehnički pregled 16. aprila 2009. godine.