Šta je sve ŽENAMA ZABRANJENO U SRPSKOJ PRAVOSLAVNOJ CRKVI? Postoji deo u koji ne smeju ni da uđu...
U Srpskoj pravoslavnoj crkvi postoje određena pravila i običaji koja utiču na ulogu i položaj žena unutar verskog sistema, a mnogi ljudi se često pitaju šta je zapravo zabranjeno, a šta dozvoljeno ženama kada je crkva u pitanju.
Kao prvo, formalni kanoni crkve ne predviđaju da žene mogu biti sveštenici, episkopi ili patrijarh, jer su te hijerarhijske pozicije tradicionalno rezervisane za muškarce. To znači da žene ne mogu zauzimati najviše institucijske funkcije u crkvenoj strukturi.
Jedna od najprepoznatljivijih zabrana jeste ulazak žena u prostor oltara iza ikonostasa gde se obavlja centralni deo liturgije i svete službe. Uobičajeno je da u oltar ulaze samo sveštenici i njihovi pomoćnici, dok su žene prisutne samo u izuzetnim slučajevima — najčešće monahinje ili igumanije u manastirima kada imaju poseban blagoslov.
Ova tradicija potiče još iz starijih vremena i teško se dovodi u pitanje, iako je tumačenje da je to isključivo zabrana zbog pola dovedeno u diskusiju među teolozima.
Kada je reč o ličnom odnosu prema veri i običajima, kod vernica se ponekad javljaju dileme oko toga da li žene smeju da prisustvuju bogosluženjima tokom, na primer, menstrualnog ciklusa.
Takve stavove neki pripisuju uticajima kulturno-istorijskih navika i starim tumačenjima, ali oni nisu jasno propisani u crkvenim kanonima kao zabrana, već su često deo tradicije i različitih lokalnih običaja koje ljudi prenose generacijama.
Za razliku od formalnih kanonskih zabrana, postoje i oni stavovi unutar crkvene zajednice koji predstavljaju žene pre svega kroz tradicionalnu ulogu majke i negovateljice.
Takav diskurs ponekad sužava ulogu žene u duhovnom životu, ali to je više povezano sa tradicionalnim patrijarhalnim kontekstom, nego sa direktnim crkvenim pravilom.
Iako se često govori o „zabrani“ ili o granicama za žene u crkvi, važno je znati da mnoge formalne crkvene uloge ipak jesu dostupne ženama — na primer kao monahinje, igumanije ili veroučiteljice koje rade sa decom i mladima.
Ove uloge su priznate i imaju važnu funkciju unutar zajednice, iako su one različite od svešteničkih hijerarhijskih pozicija.
Uprkos tome što postoje teološke rasprave i otvoreni dijalozi o ulozi žena u crkvi, i danas je osnovna struktura takva da određene funkcije ostaju rezervisane za muškarce, dok su žene aktivne u drugim, ali i dalje značajnim, segmentima verskog života.
